|
Dulce est desipere | Vraag een Berekker of Suppoost "Van waar is die naam 'de Griffioen' afkomstig" en je krijgt het vlotte antwoord " 't Er stond vroeger een cafeetje op Platse die zo'n naam had.". "Waarschijnlijk zeer juist, maar toch graag wat meer informatie." denkt iedereen dan ... Here we go ... Over griffioenen en andere fabelachtige dieren De griffioen is heraldisch gezien een 'heraldische figuur'. Het is één van de meest wonderlijke producten van de menselijk fantasie. Samengesteld uit het bovenlijf van de arend, zij het met paardenoren, en het onderlijf van een leeuw. De griffioen is een van de eerste fabeldieren die zijn intrede doet in de heraldiek. Zo voerde de graaf van Essex reeds in 1167 een griffioen in zijn wapen. Ook als schildhouder komt de griffioen veel voor. En zo komen we eigenlijk in Heule terecht. Antoon van Liedekerke, baron van Heule had een wapen met drie leeuwen. Dit wapen werd vast gehouden door twee gouden griffioenen. Het is nog altijd te zien in het poortgebouw van de heerlijkheid van Heule. In het museum in Kortrijk is er ooit een steen geweest met de afbeelding van hetzelfde wapen, maar die ging bij de luchtaanvallen tijdens WO II jammer genoeg verloren. Bij de begrafenis van Antoon van Liedekerke in 1639 werd zijn blazoen meegedragen en ook op de glasramen van de kerk zal zijn wapen wel afgebeeld geweest zijn. Wat heeft dit allemaal met herbergen te maken zullen jullie zich wellicht afvragen. In heel Europa vinden we herbergen met namen als griffioen, griffon, Greifen, griffin. Tijdens de crisis in de geuzentijd liep Heule leeg, ook een aantal herbergen op Heuleplaats stonden er verlaten bij, dit was ook het geval met het Wielkin, reeds bekend van in het begin van de 16de eeuw. Jacques de Parmentier had zijn herberg gelaten voor wat hij was en het zal een hele tijd duren eer er een nieuwe eigenaar kwam. De nieuwe eigenaar werd Antoon Kersteloot en hij was weinenare of boswachter van de dorpsheer Antoon van Liedekerke. Op zoek naar een nieuwe naam kwam hij op de naam Griffioen, wellicht geïnspireerd door het wapen van zijn heer. Gezien zijn functie hoeft het niet te verwonderen dat zowal alle notabelen bij hem over de vloer kwamen. Vergaderingen van de wetheren onder leiding van baljuw Antoon Malfaict werden traditiegetrouw afgesloten in de Griffioen. Buitensporigheden konden er niet gebeuren. Denk maar aan de ligging van de Griffioen, daar waar nu de BAC ligt! Het oog van de pastoor, in die tijd een belangrijk figuur, was dus zeker niet ver. De Griffioen was door een kerkwegel gescheiden van het toenmalige Schepenhuys. Ook in die tijd ging men zich wel eens verleggen. Van het Schepenhuys naar de Griffioen was niet ver. De zaken werden ook toen al, misschien nog meer dan nu, tussen pot en pint geregeld. En dat er wel eens te veel pinten gedronken werden heeft Gillis Tuyttens, burgemeester van Heule in het midden van de 17de eeuw, op dramatische wijze ondervonden...
Klik
hier voor het vervolg.
Klik hier om terug keren naar de homepagina. |